مجوز GFDL چیست؟

  

هدف از این مجوز، ایجاد یک راهنما، کتاب متنی، یا هر مستند مفید و کاربردی دیگر می‌باشد، به طوری‌که به شکل آزاد در اختیار سایرین قرار گیرد و هرفردی بتواند از این آزادی برای نسخه‌برداری و توزیع آن، با تغییر یا بدون تغییر و یا کاربردهای تجاری یا غیرتجاری استفاده کند. ثانیاً، این مجوز راه را جهت کسب اعتبار برای کارهای نویسنده و ناشر هموار می‌سازد و این دو، هیچ مسؤولیتی در قبال تغییرات اعمالی از جانب دیگران نخواهند داشت. این مجوز، یک نوع از "کپی‌لفت" می‌باشد؛ به این معنی که مستندات کارهای مشتق‌شده از کار اول نیز باید به همان شیوه، به طور آزاد، در دسترس قرار گیرند. این مجوز، مکمل مجوز عمومی GPL- یک مجوز copyleft، طراحی شده برای نرم‌افزارهای آزاد- می‌باشد. این مجوز را به منظور اعمال کردن ان روی راهنماهای نرم‌افزارهای آزاد طراحی شده‌است، چون این نرم‌افزارها به مستندات آزاد نیز نیاز دارند؛ یک برنامه‌ی آزاد باید به همراه راهنمای خود، همان آزادیهایی را فراهم آورد که یک نرم‌افزار فراهم می‌کند. اما این مجوز، صرفاً، به راهنمای نرم‌افزارها محدود نمی‌شود؛ GFDL، در مورد هر کار متنی، مستقل از موضوع، و یا یک کتاب چاپی که قرار است منتشر شود، نیز می‌تواند اعمال شود. ما این مجوز را، عمدتاً، برای کارهایی که هدف انها آموزش، راهنمایی یا مرجع شدن است، توصیه می‌کنیم. این مجوز برای هرگونه راهنما یا هر کاری، در هر رسانه‌ای- که شامل یک توضیح، مبنی بر اینکه کار می‌تواند تحت شرایط این مجوز توزیع شود- قابل اعمال است. "مستند" زیر، به هر نوع کار یا راهنمایی می‌تواند انتساب یابد. هر فرد معمولی، خود یک مجوزدهنده محسوب می‌شود. به عنوان مثال، شما اگر کاری را طبق قانون کپی‌رایت با رعایت دسترسی‌های موجود، نسخه‌برداری کنید، تغییر دهید و یا توزیع نمایید، در واقع مجوز را می‌پذیرید. یک "نگارش تغییریافته" شامل آن کار به همراه کلیه‌ی مستندات و یا بخشی از آن می‌باشد. یک مجوز GFDL شامل بخشهایی می‌باشد: Secondary Section Invariant Section Cover Texts Transparent Title Page Entitled XYZ نسخه‌برداری لفظ به‌لفظ همانطور که این مجوز امکان می‌دهد شما می‌توانید مستندات را در هر رسانه‌ای، به صورت تجاری یا غیرتجاری، توزیع و یا نسخه‌برداری کنید. با توجه به توضیحات کپی‌رایت و مجوز GFDL، این مجوز برای تمام نسخه‌هایی که دوباره تولید می‌شوند قابل اعمال است و نیازی نیست که شما شرایط دیگری را به این مجوز اضافه کنید. ممکن است از روشهای تکنیکی و فنی برای ممانعت یا کنترل بیشتر روی نسخه‌هایی که توزیع کرده‌اید استفاده کنید. حتی ممکن است برای تعویض نسخه‌ها غرامتی نیز بپردازید. اگر احیاناً بخواهید نسخه‌هایی در حجم زیاد توزیع کنید، باید شرایط موجود در بند 3 را دنبال کنید. شما همچنین می‌توانید نسخه‌های خود را قرض بدهید و یا در معرض نمایش عموم قرار دهید. نسخه‌برداری از نظر تعداد اگر نسخه‌های چاپی مستندات را، در حجمی بیشتر از ۱۰۰ تا، منتشر کنید و مجوز مستند به جلد متن‌ها نیاز داشته باشد، باید نسخه‌ها را در جلدی که واضح و خوانا باشد پیوست کنید، طوریکه روی جلد و پشت جلد را داشته باشند. هر دو جلد نیز باید به طور خوانا، معرف ناشر این نسخه‌ها باشند. روی جلد باید عنوان کامل مستند را نشان دهد. می‌توانید موارد دیگری نیز علاوه بر عنوان، اضافه نمایید. با وجود نسخه‌برداری به همراه تغییرات، در درازمدت، عنوان مستند همچنان حفظ خواهدشد. این قضیه در شرایط فوق‌الذکر، صدق می‌کند و از جنبه‌ی دیگر می‌توان آنرا نسخه‌برداری لفظ به لفظ فرض کرد. به هر حال بهتر است قبل از توزیع مجدد نسخه‌ها در حجم کلان، با نویسنده‌ی آنها تماسی داشته باشید تا شانس بدست آوردن آخرین نسخه‌ی به‌روزشده را از خود نگرفته باشید. منابع: http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html

نام مقاله: ایجاد سی‌دی بوت گراب

نویسنده: Erkan
مترجم: نوید
منبع: www.linux-sevenler.org

---

0.مقدمه

اگر روزی GRUB نتواند سیستم را بوت کند یا به اشتباه گراب را از سیستم خود پاک کنید ، کابوس‌ها شروع می‌شوند. برای پیشگیری از این اضطراب و ایجاد آرامش راه حل‌های بسیار مناسبی وجود دارد. برای نمونه استفاده از یک دیسک پشتیبان که به صورت بوت شونده نیز باشد. اما دوره‌ی دیسکت‌های فلاپی به سر آمده و امروزه بسیاری از توزیع کنندگان سیستم‌های خانگی دیگر از فلاپی استفاده نمی‌کنند. بنابراین راه حل هوشمندانه‌تر ایجاد یک دیسک بوت بوسیله‌ی CD است. در این مقاله قدم به قدم نحوه‌ی ساخت یک CD بوت شونده یا Bootale برای گراب را خواهد دید.

1.شرایط کار

برای استفاده از این راهنما باید سه شرط زیر را داشته باشید.
۱.از بوت لودر GRUB برای بوت کردن سیستم خود استفاده کنید.
۲.یک درایو نویسنده‌ی سی‌دی یا CD witer داشته باشید.
۳. آشنایی ابتدایی با گراب داشته باشید.

2.قدم به قدم

۱.ابتدا به دایرکتوری ریشه می‌رویم و آنچه را برای کار لازم داریم می‌سازیم:

#cd / #mdir -p iso/boot/grub

‏

۲.فایل ”stage2_eltorito“ را به دایرکتوری grub که خودمان ایجاد کردیم اضافه می‌کنیم:

# cp /lib/grub/i386-pc/stage2_eltorito /iso/boot/grub

۳.فایل‌های Kernel image را نیز کپی می‌کنیم و البته در صورت وجود و استفاده فایل‌های Initrd را نیز حتما کپی کنید. اگر از فایل‌های initrd استفاده نمی‌کنید نیازی به کپی گرفتن نیست و تنها کپی کردن imageهای هسته یا Kernel images کافیست. این مراحل مانند زیر خواهند بود:

# cp /boot/initrd.img-VERSION_NO /iso/boot # cp /boot/vmlinuz-VERSION_NO /iso/boot

توجه داشته باشید که VERSION_NO همان نسخه‌ی هسته یا کرنل سیستم شماست که با توجه به شماره‌ی نسخه ی آن که در محل مورد نظر موجود است می‌تواند متفاوت باشد. (اگر از چند کرنل یا initrd استفاده می‌کنید می‌توانید با استفاده از کاراکتر * تمام آن‌ها را انتخاب کنید-مترجم)

۴.حالا به مرحله ی دشوار کار می‌رسیم قرار است فایل ”menu.list“ را آماده کنیم. برای این کار می‌توانید از هر ویرایشگر متنی استفاده کنید ، برای نمونه EMACS .این کار مانند تنظیم کردن grub.conf است.در حقیقت پارتیشن‌هایی که قرار است بوت شوند را معرفی می‌کنیم. این فایل مانند زیر خواهد بود :

# ------------menu.lst------------ timeout 100 color cyan/blue white/blue # 2.6.5 kernel title 2.6.5 root (hd0,2) kernel (hd0,0)/kernel-2.6.5 ro root=/dev/hda3 # 2.6.7 kernel. title 2.6.7 root (hd0,2) kernel (hd0,0)/kernel-2.6.7 ro root=/dev/hda3 initrd (hd0,0)/initrd-2.6.7 # END tested kernel. title my-2.6.10 root (hd0,2) kernel (hd0,0)/my-2.6.10 ro root=/dev/hda3 initrd (hd0,0)/my-initrd-2.6.10 # Other systems (e.g.: MS Windows FreeBSD) title Window XP Professional root (hd0,0) makeactive chainloader +1 # -------menu.lst-------------

این فایل را در مسیر ”iso/boot/grub/ “کپی می‌کنیم.

# cp menu.lst /iso/boot/grub

۵. در نهایت تنها کاری که باید انجام بدهیم ایجادسی‌دی Bootable است تا در صورت ایجاد هر مشکلی از این دیسک استفاده کنیم.برای این کار ابتدا به دایرکتوری ”/“ می‌رویم.و با ابزار mkisofs یک فایل ISO ایجاد می‌کنیم.

# cd / # mkisofs -R -b boot/grub/stage2_eltorito -no-emul-boot -boot-load-size 4 -boot-info-table -o grub.iso iso

۶.حالا باید فایل iso. ایجاد شده ر این قسمت را با ابزاری مانند K3B یا Natilus برروی یک سی دی رایت کنید.(اگر مطابق نمونه ی آمده عمل کرده باشید فایل iso در شاخه‌ی ریشه یا / خواهد بود.) کارهای ما چیزی شبیه به شکل زیر است:

شکل شماره‌ی ۱

تمام کار همین بود ، حالا CD را در یک جای مناسب بگذارید و هر گاه سیستمتان دچار مشکل شد از این دیسک استفاده کنید.

استفاده از نرم‌افزار آزاد توسط دولتها

ابزار باز (نرم‌افزار آزاد، قالبها و سخت‌افزار باز) امکان برقراری مجدد امنیت، جلوگیری از خارج شدن ارز و توسعه فنی منطقه‌ای را فراهم می‌کنند. اهمیت این مساله موجب شده که دولتها از ورطه نظریه وارد عمل شوند. کشورهایی مانند فرانسه، برزیل، دانمارک، آرژانتین، پرو، ایتالیا، اسپانیا، استرالیا، بلژیک، کلمبیا، کاستاریکا، ایالات متحده، پرتغال و اکراین اخیراً استفاده از نرم‌افزار آزاد را در برنامه کاری خود قرار داده‌اند. برزیل، چین، شیلی،‌ فرانسه، کره،‌ آلمان، هند، ایتالیا، مکزیک،‌ پاکستان، هلند، فیلیپین، لهستان، اسلوونی، آفریقای جنوبی، اسپانیا، سوئیس، تایلند،‌ ایالات متحده و ونزوئلا برنامه‌هایی را برای به‌کار‌گیری نرم‌افزار آزاد در سازمانهای دولتی خود آماده کرده‌اند. اتحادیه اروپا نیز در حال اجرا کردن برنامه‌های خاصی برای به‌کارگیری نرم‌افزار آزاد و سخت‌افزار باز می‌باشد. استفاده از نرم‌افزار و سخت‌افزار آزاد در یک کشور نه غیر‌ممکن است و نه در عرض یک شب انجام می‌شود. بلکه پروژه میان‌مدتی است که به افراد متخصص و برنامه‌ریزی دقیق نیاز دارد.    مزایای استفاده از نرم‌افزار آزاد برای دولت:    غالباً، به پس‌انداز مالی، نسبت به سایر مزایا، بیشتر توجه می‌شود. میزان این پس‌انداز بر اساس مواردی مانند نوع سیستم موجود، مخارج آن و ابزار جایگزینی، از اهمیت زیادی برخوردار می‌باشد،‌ اما این میزان می‌تواند در کوتاه‌مدت به دلیل انتقال از یک سیستم به سیستم دیگر، کاهش پیدا کند. با این وجود، استفاده از نرم‌افزارآزاد، دارای مزیتهای دیگری نیز می‌باشد که از اهمیت بیشتری برخوردار هستند:       • استقلال فنی: با استفاده از نرم‌افزار آزاد، سیستمهای دولت، دیگر تحت کنترل یک نهاد و یا شرکت خارجی نبوده و وابستگی به وجود آمده، از بین خواهد رفت.       • کنترل اطلاعات: این مورد یکی از سریعترین پیامدهای استفاده از نرم‌افزار آزاد می‌باشد. دارا بودن آزادی در رابطه با چگونگی عملکرد نرم‌افزار، چگونه ذخیره شدن داده‌ها و تغییر این موارد، کلید دسترسی به اطلاعات را به جای بخشهای خصوصی در اختیار دولت قرار می‌دهد.       • قابل اعتماد و باثبات بودن: استفاده از نرم‌افزار آزاد موجب می‌شود که سایر افراد اشکالات آنرا مشخص نموده و راه‌حلهایی ارائه دهند، در نتیجه چنین برنامه‌هایی هم قابل اعتماد بوده و هم باثبات می‌باشند.       • امنیت: این مورد، برای دولت از اهمیت زیادی برخوردار است. اگر بسیاری از اطلاعاتی که در دست دولت است، در اختیار افراد مغرض قرار گیرد، مشکل‌ساز خواهد شد. به‌همین دلیل دولت باید از امنیت نرم‌افزارهای استفاده شده، اطمینان حاصل کند و این امر تنها با به‌کارگیری نرم‌افزار آزاد، تحقق خواهد یافت.   مشکلات پیش روی استفاده از نرم‌افزار آزاد:    بدیهی است که به‌کارگیری نرم‌افزار آزاد، این تصور را ایجاد می‌کند که بازار کسب درآمد فروشندگان نرم‌افزارهای اختصاصی، بواسطه استفاده‌های عمومی، با رکود مواجه خواهد شد. انتظار می‌رود که این افراد، تمامی توان خود را برای جلوگیری از کاربرد نرم‌افزار آزاد، به‌کار برند. در چنین وضعیتی ما باید به یاد داشته باشیم که کنترل اطلاعات و آزادی شهروندان در خطر است. در بخش شرکتهای نرم‌افزاری و نرم‌افزارهای آزاد/متن‌باز در این زمینه بیشتر توضیح داده خواهد شد.    توجه داشته باشید که استفاده از نرم‌افزار آزاد، علیه تولیدکننده یا محصول خاصی نبوده بلکه علیه موارد نادرستی مانند کنترل اطلاعات کاربر توسط تولیدکننده می‌باشد. دولت تحت هیچ شرایطی نباید، در برابر این مخالفتها عقب نشینی نماید. در غیر این صورت محدودیتی به وجود می‌آید که هدف آن، تضمین حداقل حقوق شهروندان، پایین‌ترین کیفیت نرم‌افزاری و کمترین امنیت اطلاعات می‌باشد. هر شرکتی که این حقوق را رعایت کند، با هیچ مشکلی مواجه نخواهد شد.    خطرات استفاده از نرم‌افزارهای اختصاصی:    به خاطر محدودیتهای تحمیل شده توسط نرم‌افزار اختصاصی، شرکت تولیدکننده آن می‌تواند کارهای متعددی انجام دهد:    کد منبع را مخفی کرده تا تولیدکنندگان، وابسته و از حق خود محروم شوند؛ کالاهای نامرغوب را به همراه کالاهای با کیفیت ارائه داده؛ از قوانین سرپیچی می‌نماید؛‌ محصولاتش را وارد مشاغل نامرتبط می‌کند؛ وضعیت بازار را برای از بین بردن رقابت حقیقی، آشفته می‌نماید؛ از قیمتهای نامناسب استفاده می‌کند تا مانع از انجام هرگونه رقابتی شود؛‌ مشتریان را گرفتار نموده و مانع از پیشرفت تولیدکنندگان دیگر می‌شود؛ در مدت زمان مقرر به خواسته‌های مشتری رسیدگی نمی‌کند؛ رقبای ضعیف را مجبور می‌کند که محصولات جدید خود را نابود کنند تا از محصولات سودآور خویش پشتیبانی نماید؛ اشکالات نرم‌افزار خود را مخفی کرده و در نتیجه امنیت و ثبات را به خطر می‌اندازد؛ نوآوری و ابداع را سرکوب نموده، مانع از توزیع محصولات تولیدکنندگان رقیب می‌شود؛ با مقاماتی که از منافع عمومی حمایت می‌کنند مخالفت می‌نماید؛ با ارائه محصولات نامرغوب، کاربران را سردرگم کرده و از نوآوری دیگران به نام خود استفاده می‌کند؛ اطلاعات نادرستی در اختیار کاربران قرار می‌دهد؛ با مخفی نگهداشتن کد برنامه، ماهیت آزادانه روشهای علمی را سرکوب می‌کند، به محصولات تولیدکنندگان دیگر خساراتی وارد می‌نماید؛ مانع از به اشتراک گذاشته‌شدن نرم‌افزار می‌شود؛ در برابر رقیبان ضعیف خود، از قراردادهای محدودکننده استفاده کرده و برای گسترش حق انحصاری نرم‌افزار خود، به کارهای ضد اجتماعی دیگر نیز دست می‌زند.    بنابر تمامی دلایل مطرح شده، دولت نمی‌تواند از نرم‌افزار اختصاصی استفاده نموده و اطلاعات شهروندان خود را در معرض خطر قرار دهد. مواردی که بیش از همه در معرض خطر قرار دارند استقلال فنی، کنترل اطلاعات و امنیت ملی می‌باشند.    شرکتهای نرم‌افزاری و نرم‌افزارهای آزاد/متن‌باز:    بسیاری از افراد تصور می‌کنند که با استفاده گسترده از نرم‌افزارهای آزاد/متن باز، ممکن است شرکتهای نرم افزاری متحمل خساراتی شوند در حالی که چنین موردی رخ نخواهد داد، زیرا این اقدامات از طریق تحریم کردن شرکتهای نرم‌افزاری، انجام نشده، بلکه با ترویج به‌کارگیری نرم‌افزار آزاد، توسط دولت، اجرا خواهند شد (این مورد، همانند شرایط لازم برای انجام مناقصه است که توسط دولت اجرا می‌شود).    در حقیقت، وقتی‌که هدف ما از به‌کاربردن عبارت «شرکتهای نرم‌افزاری» شرکتهای داخلی باشند، این مورد به سود آنها تمام خواهد شد، زیرا در این صورت مجوز استفاده از نرم‌افزار آزاد به دولت این امکان را می‌دهد که از متخصصین داخلی برای تطبیق‌دادن سیستمهای خود استفاده نموده و در نتیجه اقتصاد و اشتغال‌زایی کشور، رونق پیدا خواهد کرد. استفاده از نرم‌افزار آزاد، امر رقابت را نیز ترویج می‌دهد.    به‌کارگیری نرم‌افزار آزاد موجب می‌شود که هر فردی بتواند به بررسی آن بپردازد، در حالی که در نرم‌افزارهای اختصاصی، این مورد تنها توسط تولیدکننده انجام می‌شود که می‌تواند ارائه خدمات نرم‌افزاری را به صورت انحصاری درآورد.    در مورد این نرم‌افزارها باید به این نکته نیز اشاره کرد که عمل انتقال، تصمیم‌گیری، ‌راه‌اندازی سیستمهای جدید، تبدیل داده‌ها، آموزش مجدد کارکنان و ... دارای هزینه‌هایی می‌باشد (هیچ‌یک از نرم‌افزارهای آزاد، بدون هزینه نیستند).    تمامی این هزینه‌ها، ثابت بوده و فقط یکبار پرداخت می‌شوند. نرم‌افزارهای اختصاصی نیز هزینه‌های مخصوص به خودشان را دارند، اما در کنار این موارد، نرم‌افزارهای اختصاصی، هزینه‌های دیگری نیز به همراه دارند. هزینه به‌روز رسانی مداوم،‌ نگهداری (توسط شخصی که این مورد تنها به او مربوط می‌شود و به همین دلیل هر مبلغی را که بخواهد دریافت می‌کند) و عدم کنترل اطلاعات توسط دولت از جمله این هزینه‌ها می‌باشند.    این هزینه‌ها، همیشگی بوده و با گذشت زمان، افزایش پیدا می‌کنند، اما برخلاف آن، هزینه انتقال به نرم‌افزار آزاد، ثابت می‌باشد. بنابراین با مشخص شدن این که انتقال به نرم‌افزار آزاد، از لحاظ اقتصادی به‌صرفه می‌باشد، بهتر است که این کار در اولین فرصت ممکن مورد توجه بخشهای مختلف دولت قرارگیرد.    این امر، یک هزینه کوتاه‌مدت و پس‌انداز بلندمدت می‌باشد.    دولت در کجا می‌تواند به پشتیبانی فنی دست یابد؟    در همان جایی که اکنون به آن دسترسی دارد. وقتی که متخصصین، آموزش مجدد ‌بینند می‌توانند کار خود را ادامه دهند. نرم‌افزار آزاد، همانند نرم‌افزار اختصاصی، از پشتیبانی ارائه شده توسط شرکتها نیز بهره می‌برد. شرکتهایی مانند IBM، خدماتی را هم برای نرم‌افزار اختصاصی و هم برای نرم‌افزار آزاد ارائه می‌دهند، اما شرکتهایی مانند Red Hat عمدتاً از نرم‌افزار آزاد پشتیبانی می‌کنند. در داخل ایران هم شرکتهای بزرگی مانند داده‌پردازی به تازگی ارائه خدمات و پشتیبانی لینوکس را برای محیطهای کارساز و کارخواه شروع کرده‌اند.    برخلاف نرم‌افزار اختصاصی، اکنون شما می‌توانید شخص یا شرکت پشتیبانی‌کننده را بر اساس شرایط و قیمت آنها انتخاب نمایید. با این روش، دیگر شرکت ارائه‌دهنده نرم‌افزار اختصاصی نمی‌تواند برای انجام پشتیبانی، هزینه‌های گزافی را مطالبه نماید.    ما باید، در حیطه‌ی نرم‌افزارهای آزاد، تا حد امکان از شرکتها و متخصصین داخلی استفاده نماییم تا اقتصاد کشور شکوفا شود. مورد دیگر، انعقاد قرارداد با دانشگاه‌هایی است که کارکنان متخصص را تربیت می‌کنند

پاک کردن تاریخچه‌ی run در گنوم

اگر می‌خواهید دستوری یا برنامه‌ای را اجرا کنید ودر محیط گنوم (GNOME) هستید کافیست کلیدهای ALT و F2 را همزمان فشار دهید ، پنجره ای باز می‌شود که Panel run application dialog یا خلاصه‌تر Run dialog نام دارد ، در این پنجره می‌توانید نام برنامه یا دستور مورد نظر خو را تایپ کنید برای نمونه gedit یا هر برنامه‌ی دیگری. بسیار خوب ، اگر بخواهیم تارخچه‌ی این دستورات را پاک کنیم چه؟ چه راه برای این کار وجد دارد؟ برای اینکه بتونید به راحتی این کار را انجامدهید کافیست یک فایل جدید ایجاد کنید و متن یر را در آن کپی کنید. این کار را با هر ویرایشگر متنی می‌توان انجام داد ، برای نمونه از EMACS یا gedit استفاده کنید.

#!/bin/bash
gconftool-2 --type list --list-type string --set /apps/gnome-settings/gnome-panel/history-gnome-run "[]"

تمام کار همین است ، حالا کافیست این فایل را در جایی ذخیره کنید برای نمونه با نام clear_history در دایرکتوری خانگی خودتان ذخیره کنید. هر گاه نیاز به پاک کردن تاریخچه دارید می‌توانید به شاخه‌ای که این فایل در آن قرار دارد رفته و در خط فرمان دستور clear_history/. را اجرا کنید ، با اجرای این دستور تاریخچه‌ی RUN محیط گنوم شما پاک خواهد شد. اگر می‌خواهید این کار در یک سیکل زمانی انجام شود می‌توانید از طریق برنامه ی cron که راهنمای آن نیز در این سایت قرار دارد یک زمان‌بندی برای اجرای دستور ایجاد کنید تا برای مثال هر روز این کار انجام شود.

ارسال پیغام برای کاربران ویندوز در یک شبکه(Send a message to win

در سیستم عامل های مایکروسافتی کاربران شبکه می توانندبا Winpopupیا netsend به یکدیگر پیغام ارسال کنند، اگر شما در یک شبکه هستید و از لینوکس استفاده می کنید بدون داشتن این برنامه ها و فقط از طریق خط فرمان می توانید همین کار را تکرار کنید ،کافیست یک پنجره ی ترمینال باز کنید و بنویسید:

tux@GNUIran:$ echo *Hi Use GNU/Linux and be free my friend* |smbclient -M nebios_name

در حالت کلی پیام های برنامه ی komba2 با همین روش ارسال می شوند.متاسفانه کاربران ویندوز نمی تواند به این وسیله برای کاربران لینوکس شبکه ی خود پیام ارسال کنند،درواقع می توانند اما کاربران لینوکس آن را دریافت نمی کنند!!برای این کار کاربران ویندوز باید از سیستم های پیام رسان فوری (IM) یا پست الکترونیک داخل شبکه ای استفاده کنند!